SRC BELGESİ   SRC1 Belgesi  SRC2 Belgesi  SRC3 Belgesi  SRC4 Belgesi  SRC5 Belgesi

ULUSLARARASI ULAŞTIRMA MEVZUATI | Src Belgesi src belgesi
SRC BELGESİ ÇIKMIŞ SORULAR


                                                                                  SRC ÇIKMIŞ SORULAR
  SRC1 BELGESİ SRC2 BELGESİ SRC3 BELGESİ SRC4 BELGESİ

 

       
06 Şubat 2016   Başla  Başla  Başla  Başla
17 Ekim 2015   Başla  Başla  Başla  Başla
07 Aralık 2013   Başla   Başla    Başla    Başla 
28 Eylül 2013    Başla   Başla   Başla    Başla 
09 Haziran 2013   Başla   Başla    Başla    Başla 
10 Mart 2013   Başla   Başla    Başla    Başla 
08 Aralık 2012   Başla   Başla    Başla    Başla 
29 Eylül 2012  Başla  Başla  Başla   Başla 
30 Haziran 2012  Başla  Başla  Başla    Başla 
24 Mart 2012   Başla    Başla   Başla  Başla

 

 

 


ULUSAL ULAŞTIRMA MEVZUATI
ANAYASA HUKUKU
TİCARET HUKUKU
İŞ HUKUKU
MEDENİ HUKUK
VERGİ HUKUKU
YASAL SORUMLULUKLAR
SİGORTA VE SORUMLULUK SİGORTALARI
ULUSAL SÖZLEŞMELER
GÜMRÜK VE KAÇAKÇILIK MEVZUATI
FİNANSAL YÖNETİM
GÜZERGÂH BELGE VE MALİYET ANALİZLERİ
TİCARİ BELGELER
VERGİ KANUNLARI VE UYGULAMALARI
MÜŞTERİ İLİŞKİLERİ YÖNTEMİ
PAZARLAMA
İNSAN KAYNAKLARI VE DAVRANIŞ YÖNETİMİ
TOPLAM KALİTE YÖNETİMİ VE SÜREÇ YÖNETİMİ
BİLGİ İŞLEM VE HABERLEŞME TEKNOLOJİLERİ
LOJİSTİK, SEVKIYAT VE DEPO YÖNETİMİ
TAŞIMACILIK POLİTİKALARI
ULAŞTIRMA KORİDORLARI VE GÜZERGÂHLAR
TAŞIMACILIK TİPLERİ VE KARŞILAŞTIRMALARI
KURUM VE KURULUŞLAR
PAZARA GİRİŞ ŞARTLARI
AETR, ADR VE YÜKLEME GÜVENLİĞİ
İLK YARDIM
TEKNİK STANDARTLAR
TRAFİK GÜVENLİĞİ
ULUSLARARASI ULAŞTIRMA MEVZUATI
CMR KONVANSİYONU
CMR SORUMLULUK SİGORTALARI
ULUSLARARASI SÖZLEŞMELER
TIR MEVZUATI
ULUSLARARASI KONVANSİYONLAR
DIŞ TİCARET MEVZUATI VE TESLİM ŞEKİLLERİ

ULUSLARARASI ULAŞTIRMA MEVZUATI


 

ULUSLARARASI ULAŞTIRMA MEVZUATININ TEMELİNİ OLUŞTURAN

 

ULUSLARARASI ANLAŞMALAR

 

 

1.       Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması - AETR

2.       Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi - CMR

 

3.       1975 Uluslararası TIR sözleşmesi ve ekleri

 

4.       Uluslararası ATA Sözleşmesi

 

 

5.       UBAK/CEMT/ECMT Anlaşması

 

6.       Tehlikeli Malların Uluslararası Karayollarında Taşınması İle İlgili Avrupa Anlaşması - ADR

 

7.       Uluslararası Ulaşım Anlaşmaları-Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu (BM/AEK)

 

8.       Avrupa Ulaştırma Bakanları Konseyi (UBAK)

 

9.       Uluslararası Karayolu Taşımacılık Birliği Internatıonal Road Transport Unıon (IRU)

 

10.   FIATA Taşıma İşleri Komisyoncuları Dernekleri Uluslararası Federasyonu

 

 

 

1. AETR KONVANSİYONU

Karayolu taşımacılığında ücretli olarak çalışan sürücülerin çalışma ve dinlenme sürelerine ilişkin ilkeler Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) 1979 yılında yayınladığı 153 sayılı sözleşme ile belirlenmiştir. Avrupa Birliği Ülkeleri İLO’nun ilkelerini hayata geçirerek ve sözleşmeye taraf ülkelerde uluslararası taşımacılık yaparken; çalışan personelinin çalışma koşullarını belli bir standarda oturtmayı amaçlamıştır. Uluslararası karayolu taşımacılığı yapanlar, personelin çalışmasına ilişkin Avrupa Anlaşması’nı imzalamışlardır. Türkiye 15 Temmuz 2003 tarihli, 4933 sayılı kanun ile bu sözleşmeyi yasalarımıza katmıştır.

 

 

AETR Konvansiyonu, Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması’dır. Karayoluyla uluslararası yolcu ve yük taşımacılığının geliştirilmesi, iyileştirilmesi, karayolu trafiğinin güvenliğini artırmak, uluslararası karayolu taşımacılığı alanındaki çalışma koşullarını, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ilkeleriyle uyumlu hale getirmek ve düzenlemelere uyulmasını temin etmek üzere bazı önlemleri birlikte almak amacı ile hazırlanmıştır.

 

 

 

Karayolunda taşımacılık yapan sürücülerin çalışma ve dinlenme süreleri, sağlık ve güvenlik konuları ile ilgili düzenlemeler ILO’nun kabul ettiği 153 sayılı sözleşme, AETR Konvansiyonu, Karayolu Taşıma Kanunu ve Karayolu Trafik Kanunu ile yapılmıştır. 153 sayılı sözleşme genel ana hükümleri çizen bir düzenlemedir. AETR Konvansiyonu uluslararası taşımalarda uygulanacak kuralları belirlerken, Karayolu Taşıma ve Trafik Kanunları daha çok yurtiçi taşımalarda uyulacak kuralları belirlemiştir.

 

 

 

Bu konu ile ilgili dayanaklarımız; Uluslararası Çalışma Örgütünün 153 sayılı sözleşmesi, Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına İlişkin Avrupa Anlaşması (AETR), Karayolu Taşıma Kanunu, Karayolları Trafik Kanunu ve 4857 sayılı İş Kanunu bu konumuza dayanak teşkil eder.

 

Başkası için taşımacılık yapan, kendi adına yük veya yolcu taşıyan, yurtiçi ya da uluslararası karayolu ile yük veya yolcu taşıma işlerinde profesyonel olarak kullanılan motorlu araçlarda ücretli olarak çalışan, sürücülüğü meslek edinen, karayolu taşımacılığı yapan motorlu araç sahipleri ve onların ücretsiz çalışan aile bireyleri konumuzun temelini teşkil etmektedir.

 

 

Aşağıda listelenen faaliyetlerde çalışanlar konumuz dışındadır.

 

 

o          Traktörler, yerel tarım ve ormancılık faaliyetlerine tahsis edilen diğer araçlar tarafından yapıldığı sürece bu işletmelerin işleri için kullanılmak için ayrılmış, Tarım ve Orman İşletmelerinin taşıma işleri,

 

o          Hasta ve yaralı taşıma, kurtarma, tahliye amaçlı taşıma ve itfaiye hizmetleri ulaşımı,

 

o          Polis hizmetleri ve ulusal savunma amaçlı taşıma ve üçüncü taraflar için taşımacılık yapan işletmelerle rekabete girmemek koşuluyla, diğer temel kamu hizmetlerini yerine getirmek amacıyla yapılan taşıma,

 

o          Kullanılan araç türü, araçların yolcu ve yük kapasitesi, sınırlı güzergâhlar veya izin verilen azamî hız nedeniyle çalışma ve dinlenme sürelerine ilişkin özel düzenleme yapılmasını gerektirmediği öngörülen taşıma işleri.

 

 

 

2. CMR KONVANSİYONU

 

Uluslararası karayolu taşımacılığı sektörü günümüzde ülkemizde ve Avrupa ülkelerinde çok önemli bir konumdadır. Ülkemiz taşıyıcı firmaları, ihraç ve ithal mallarını taşırken çok büyük riskler yüklenmektedirler. Türk Ticaret Kanunu’nun ilgili hükümlerinde taşımacıların bu risklerden doğabilecek olası sorumlulukları tanımlanmaktadır. Günümüz koşullarını dikkate aldığımızda sorumlulukların sadece bir tarafa mal edilemeyeceği, gönderici ve alıcının bir bütün içinde değerlendirilmesi ve gönderici – taşıyıcı – alıcı arasındaki ticari ilişkilerin sağlıklı bir şekilde yürütülmesi gereği önem arz etmektedir.

 

 

 

Malların karayolu ile uluslararası nakliyatına ilişkin kurallar, Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi ile düzenlenmiştir. Kısa adı CMR olan bu sözleşmenin hükümlerini kabul eden ülkelerce kullanılan CMR/Uluslararası Hamule Senedi (Bakınız Resim1), karayolu taşımalarının bu sözleşme hükümlerine göre yapıldığını gösterir. Bu sözleşmenin esas amacı; karayolu ile eşya taşımacılığını ve ilgili taraflar arasındaki ilişkiyi, bu ilişkiler çerçevesinde ortaya çıkabilecek hak ve sorumlulukları tanımlamaktadır. Günümüzde Avrupa’da karayolu ile uluslararası eşya taşımacılığı konusunda gönderici – taşıyıcı – alıcı arasında doğan ihtilafların çözüme ulaştırılmasında bu anlaşma çok önemli rol oynamaktadır.

 

 

CMR Sözleşmesi; 19 Mayıs 1956 tarihinde 21 Avrupa ülkesi tarafından Cenevre’de imzalanmış ve yürürlüğe girdikten kısa bir süre içinde hemen hemen tüm Avrupa ülkelerince imzalanıp benimsenmiştir. Ülkemizin CMR Sözleşmesi’ne katılımı ise ancak 7 Aralık 1993 tarihinde 3339 sayılı Kanun ile gerçekleşmiştir. Günümüzde, CMR Sözleşmesi’ne taraf olan ülkelerin sayısı 42’ye yükselmiştir.

 

 

 

CMR Sözleşmesi, uluslararası posta anlaşmalarına göre yapılan taşımalar ile ev eşyası ve cenaze nakillerinde uygulanmaz. Nakliye sürecinde karayoluna ilaveten karayolu haricindeki başka bir yol kullanılması durumunda CMR Sözleşmesi uygulanır. Ancak diğer taşıtlarla yapılan taşımalarda oluşan kayıp, hasar veya gecikmelerde (karayolu taşımacısının ihmalinden kaynaklanmadığı ispatlandığı takdirde), kara taşımacısının sorumluluğu bu anlaşmaya göre değil, diğer taşıt türünün kanuni taşıma şartları göz önünde bulundurularak gönderen ile taşıtı işleten arasında çözümlenir.

 

 

 

Karayolu Taşıma Kanunu’nda olduğu gibi CMR Sözleşmesi’ne göre de taşıyıcı, kendi personelinin ve taşımanın yapılabilmesi için hizmetlerinden yararlandığı diğer kişilerin davranışlarından, sanki bu davranışları kendisi yapmış gibi sorumludur.

 

 

 

Taşımanın başlayabilmesi ve sonuçlandırılabilmesi için muhakkak taşıma anlaşması, sevk mektubu, taşıma senedi, hamule senedi yapılmalı, sevk mektubu tanzimi ile teyit edilmelidir.

 

 

 

3. ULUSLARARASI TIR SÖZLEŞMESİ

 

Kıta Avrupası ile Ortadoğu ülkeleri arasında yoğun durumda bulunan karayolu taşımacılığı faaliyetlerinin düzenlenmesi uluslararası bir sözleşme yapılması zorunluluğunu ortaya koymuştur. Bu amaçla 15 Ocak 1959 tarihinde Cenevre’de Avrupa ülkelerinin hemen-hemen tümünün katılımıyla, “TIR Karneleri Himayesinde Milletlerarası Mal ve Eşya Nakliyatına Dair Gümrük Sözleşmesi” imzalanarak yürürlüğe konulmuştur.

 

 

 

 

 

Bu Sözleşmenin Amacı; karayolu ile yapılacak nakliyatta araçlara özel bir belge olan TIR (Transit International Routier = Uluslararası Karayolu Taşıması) karnesi verilmesi ve bu karneye sahip araçlar ile bu Sözleşmeye taraf ülkeler arasında yapılacak transit taşımacılıkta teminat aranmamasıdır. Bu karne, eşyanın vergi ve resimler karşılığı (teminat) olarak işlem görmekte ve transit işlemlerini kolaylaştırmaktadır.

 

 

 

TIR Sözleşmesi’ne (1959) ülkemizin katılımı 24 Mayıs 1966 Tarihinde (6/5191 ve 6/6228 Sayılı Kararnameler ile) gerçekleşmiştir.

 

 

 

Aradan geçen uzun süre zarfında, Birleşmiş Milletler Teşkilatı, değişen ve gelişen şartlara göre sözleşmenin 1959 tarihli TIR Sözleşmesi’nin yeniden gözden geçirilmesi gereğini duymuş, uygulanmakta olan bu sözleşmenin yerini almak üzere 14 Kasım 1975 tarihinde, Cenevre’de yeni bir sözleşmesini üye ülkelerin imzasına sunmuştur. Yeni “1975 TIR Sözleşmesi”, altmış iki ülke tarafından imzalanarak yürürlüğe konulmuştur. Ülkemizin bu sözleşmeye katılımı 31 Mart 1985 tarihinde, 85/8993 sayılı Karar ile olmuştur.

 

 

Birleşmiş Milletler Teşkilatı’nın 1996 yılından itibaren sürdürdüğü toplantılar sonucunda 1975 TIR Sözleşmesi’nin bazı maddeleri tadil edilmiş ve bu sözleşmeye 9 numaralı ek ilave edilmiştir. Tadiller ve 9 numaralı ek Şubat 1999 tarihinden itibaren yürürlüğe konulmuştur. Ülkemiz, 1975 TIR Sözleşmesi revizyonuna, Şubat 1999 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde 6 Haziran 1999 tarihli, 99/12863 sayılı Karar ile katılmış bulunmaktadır.

 

 

Transit eşya taşımacılığını düzenleyen çok yönlü bir sözleşme olan TIR Sözleşmesi kurallarının uygulanmasında taraf ülkelerde kefil kuruluşlar görevlendirilmiş olup, ülkemizde bu kuruluş Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği’dir. TOBB bu sözleşmenin tatbikatında Birleşmiş Milletler tarafından vazifelendirilmiş olan Uluslararası Kara Nakliyatı Birliği (IRU)’ne üye olmuş ve TIR karnesi himayesinde nakliyat sistemi hakkında IRU tarafından konulan esaslara riayet edeceğine dair taahhütname vermiştir. IRU tarafından bastırılarak üye ülkelerin kullanımına sunulan TIR karneleri ülkemizde TOBB’den temin edilmektedir. Türk karayolu taşımacılığının uluslararası işlemlerdeki sorumluğunu bir dernek hüviyetinde bulunan Uluslararası Nakliyeciler Derneği (UND) yürütmektedir.

 

 

 

TIR SÖZLEŞMESİ’NİN UYGULANDIĞI ÜLKELER

 

Sözleşmeye Taraf Ancak Uygulamayan Ülkeler:

 

1.

Avrupa Birliği

 

5.

Cezayir

 

8.

Güney Kore

 

2.

ABD

 

6.

Endonezya

 

9.

Sili

 

3.

Afganistan

 

7.

Kanada

 

10.

Uruguay

 

4.

Bosna Hersek

 

 

 

 

 

 

 

Sözleşmeye Taraf ve Uygulayan Ülkeler:

 

1.

Almanya

 

14.

Fransa

 

27.

Kıbrıs

 

2.

Arnavutluk

 

15.

Gürcistan

 

28.

Kırgızistan

 

3.

Avusturya

 

16.

Hırvatistan

 

29.

Kuveyt

 

4.

Azerbaycan

 

17.

Hollanda

 

30.

Letonya

 

5.

Belçika

 

18.

İngiltere

 

31.

Litvanya

 

6.

Beyaz Rusya

 

19.

Iran

 

32.

Lübnan

 

7.

Bulgaristan

 

20.

İrlanda

 

33.

Lüksemburg

 

8.

Çek Cumhuriyeti

 

21.

İspanya

 

34.

Macaristan

 

9.

Danimarka

 

22.

İsrail

 

35.

Makedonya

 

10.

Ermenistan

 

23.

İsveç

 

36.

Malta

 

11.

Estonya

 

24.

İsviçre

 

37.

Moldova

 

12.

Fas

 

25.

İtalya,

 

38.

Moğolistan

 

13.

Finlandiya

 

26.

Kazakistan

 

39.

Norveç

 

 

 

 

 

 

TIR Sisteminin Uygulama Alanları

 

 

TIR Karnesi uluslararası kara taşımacılığını dolayısıyla uluslararası ticaretin kolaylaştırılmasını sağlayan bir gümrük transit belgesidir.

 

 

 

Eşya, TIR Karnesi himayesinde hareket noktasındaki gümrük idaresinden, varış noktasındaki gümrük idaresine kadar bir prosedür altında taşınır ve bu prosedüre TIR Sözleşmesi kapsamında TIR taşıması denir.

 

 

 

Tır Sözleşmesi; Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu UNECE gözetiminde özenle hazırlanan TIR Karnesi himayesinde eşyaların uluslararası taşınmasına dair gümrük sözleşmesidir. 1975 TIR Sözleşmesi 1978 yılından itibaren günün gelişen ekonomik şartlarına uygun olarak 20 defa revize edilmiş, en son yapılan değişiklikler 12 Mayıs 2002 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanmıştır. TIR karneleri himayesinde, TIR Sözleşmesinde öngörülen şartlara uygun olarak yapılmış taşıtlar ve/veya konteynerlar ile yapılması gerekmektedir.

 

 

 

TIR Sözleşmesi ve bu Tebliğ hükümlerine uyulması kaydı ile

a.       Mühürlü taşıtlar ve konteynerlar içinde taşınan eşyadan, yol boyundaki Giriş Gümrük İdareleri’nde gümrük vergileri, KDV, fon veya teminat istenmez,

b.      Karayolu taşıtları, taşıt dizileri veya konteynerlarda gümrük mührü altında taşınan eşya genel kural olarak, yol boyu gümrük idarelerinde muayeneye tâbi tutulamaz.

 

 

Genel kural bu olmakla birlikte, istisnai durumlarda ve özellikle bir yolsuzluk şüphesi halinde, suistimalleri önlemek için yol boyu gümrük idareleri de eşyayı muayene edebilirler.

 

 

TIR karnesi kapsamında yapılacak bir taşımada kefil kuruluşun garantisinin geçerli olabilmesi için; TIR karnesinin TIR Sözleşmesi hükümlerine uygun ve doğru olarak düzenlenmiş olması gerekir.

 

 

TIR Sözleşmesi’ne taraf olan ve uygulayan ülkeler ile bu ülkelerde TIR karnesi vermeye yetkili kefil kuruluşların listesi ve bu kuruluşlar tarafından verilen TIR karneleri kapağının 4.satırına basılan kaşe veya mühür ile atılan imza örnekleri Müsteşarlıkça (Gümrükler Kontrol Genel Müdürlüğü) genelge olarak yayımlanır. Bu kefil kuruluşlardan başka kuruluşlar tarafından verilen karneler kabul edilmez. Bu kefil kuruluşlardan başka kuruluşlar tarafından verilen karneler kabul edilmez.

 

 

 

TIR Sisteminin Prensipleri:

TIR Sistemi eşyanın uluslararası taşınmasında kullanılan bir gümrük transit sistemidir. Dayandığı beş temel prensip vardır.

 

1.       Araç ve Konteynerların Güvenliği:

 

Eşya mühürlü araç ya da konteynerda taşınır. Bu araçlar gümrük makamları tarafından onaylanır ve bu onay her iki yılda bir yenilenir.

 

2.       Uluslararası Garanti Zinciri:

 

Taşıma işlemi süresince oluşabilecek düzensizlikler nedeni ile ortaya çıkan gümrük vergi ve resimleri, uluslararası garanti zincirinin güvenliği altındadır.

 

3.       TIR Karnesi:

 

Eşyanın uluslararası taşıması için düzenlenen TIR Karnesi tüm giriş, çıkış yada transit ülke gümrük makamları tarafından kabul görmüş bir garanti belgesidir.

 

4.        Gümrük Kontrollerinin Karşılıklı Olarak Tanınması:

 

Hareket gümrükleri tarafından alınan güvenlik önlemleri transit ve varış gümrük idarelerince kabul görür.

 

5.       Kontrollü Giriş:

 

TIR Sisteminde Karne verme ve garantör kuruluş olma görevi yetkili ulusal makamlarca verilir.

 

Taşımacılar için ise sisteme giriş karne veren ve garantör kuruluş ile ulusal gümrük makamları tarafından verilir.

 

 

 

4. ULUSLARARASI ATA SÖZLEŞMESİ

 

Birleşmiş Milletler Gümrük İşbirliği Konseyi tarafından geçici kabulde karşılaşılan güçlükleri gidermek ve yeknesak bir uygulama sağlamak amacıyla hazırlanan "Eşyaların Geçici Kabulü İçin ATA Karnesi Hakkındaki Gümrük Sözleşmesi" 06.09.1961 tarihinde kabul edilmiş ve 30.07.1963 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

 

 

ATA Karneleri uluslararası ATA Sözleşmesi ve eşyanın yurtdışına çıkarılma amacına göre farklılık gösteren ek sözleşmeler kapsamında, taraf ülkeler arasında, başka herhangi bir belgeye gerek duyulmaksızın, eşyanın geçici olarak ithalat ve ihracatını sağlayan gümrük belgeleridir.

 

 

 

ATA kısaltması, "geçici kabul" anlamına gelen Fransızca "Admission Temporaire" ve İngilizce "Temporary Admission" kelimelerinin birleştirilerek kısaltmasından (ilk harflerinin birleşmesinden) meydana gelmiştir.

 

 

ATA Sistemi ICC (Milletlerarası Ticaret Odası) bünyesinde bulunan Dünya ATA Karnesi Konseyi’nin (WATAC) koordinasyonu altında, kendi ülkelerinde resmi olarak görevlendirildiği beyan edilen kefil kuruluşlar aracılığı ile yürütülmektedir.

 

 

 

Geçici İthalat Rejimi ve ATA Karnesi

 

Geçici ithalat rejimi, serbest dolaşıma girmemiş eşyanın ithalat vergilerinden tamamen ya da kısmen muaf olarak ve ticaret politikası önlemlerine tabi tutulmaksızın, Türkiye Gümrük Bölgesi içinde kullanılması ve bu kullanım sırasındaki olağan yıpranma dışında, herhangi bir değişikliğe uğramaksızın yeniden ihracına olanak sağlayan hükümlerin uygulandığı rejimdir. Geçici İthalat Rejiminin en önemli evrakı ATA Karnesidir.

 

 

 

1619 Sayılı Kanun ile katılmamız uygun bulunan "Eşyaların Geçici Kabulü İçin ATA Karnesi Hakkındaki Gümrük Sözleşmesi" 23.08.1974 tarihinde onaylanarak yürürlüğe girmiştir. Bu Sözleşme 15.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren İstanbul Sözleşmesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

 

 

 

ATA Karnesi Sistemi

 

 

Mevzuat:

 

 

1.                             İSTANBUL SÖZLEŞMESİ

 

2.                             EŞYANIN GEÇİCİ KABULÜ HAKKINDA GÜMRÜK SÖZLEŞMESİ (ATA SÖZLEŞMESİ)

 

3.                             EK SÖZLEŞMELER

 

a.                             Sergi ve Fuar Eşyasının Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi

 

b.                             Ticari Numunelerin Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi

 

c.                             Mesleki Malzemelerin Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi

 

d.                             Bilimsel Malzemenin Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi

 

e.                             Deniz Adamları İçin Sosyal Yardım Malzemesinin Geçici, İthaline Dair Gümrük sözleşmesi

 

f. Pedagoji Malzemesinin Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi

 

4.                             4458 SAYILI GÜMRÜK KANUNU

 

5.                             GÜMRÜK YÖNETMELİĞİ

 

6.                             2 SERİ NOLU GÜMRÜK GENEL TEBLİĞİ

 

 

 

TOBB, o tarihteki adıyla Gümrük ve Tekel Bakanlığı’nın 21.02.1975 sayılı yazısı ile ülkemizdeki ATA uygulamaları hususunda "Kefil Kuruluş" sıfatıyla görevlendirilmiş ve bu çerçevede 28.05.1975 tarihinden itibaren karne düzenlenmeye başlanılmıştır.

 

 

 

TOBB, kefil kuruluş sıfatıyla, formatı ICC-WCF tarafından tespit edilen, kendi vereceği ATA karnelerini basma, belirlediği odalar vasıtasıyla dağıtım ve takip işlemlerin yapma ve Sistemin işlemesini sağlama görevini üslenmiştir.

 

 

 

ATA Karnesinin Kullanım Amacı

 

Uluslararası ATA Sistemi, gümrük makamları, kişiler, kuruluş ve teşekküller gibi geçici ithalat işlemlerini gerçekleştiren taraflara yarar sağlamak amacıyla oluşturulmuştur. Uluslararası teminat altında bulunan bir ATA karnesi ile gelen tüm eşya için ithalat işlemi sırasında, ne gümrüklerce ne de ithalatçı tarafından başka bir işlem yapılmasına gerek yoktur. Basit ve karne hamili tarafından kolaylıkla tanzim edilebilen ATA karneleri gümrüklerce de kolaylıkla kontrol edilebilir.

 

 

 

Tüm bu faktörler, ATA karnesi ile gelen eşyanın gerek ithalatında, gerekse yeniden ihracında gümrüklerden geçiş süresinin kısaltılmasına yardım eder. Bunların yanı sıra, sistem ATA karnesi hamillerine, ATA karnesinin geçerlilik süresi içinde olmak kaydıyla ( bu süre karnenin düzenlendiği tarihten itibaren bir yıldır), bir ATA karnesi ile birden fazla akit taraf ülkesine birden fazla geçici ithalat yapma olanağı sunar.

 

 

 

ATA Karnesinin Alınması

 

Her hangi bir kişi veya kuruluşun ATA karnesi kullanabilmesi için önceden kabulü gerekmemektedir. ATA karnesi kullanmak isteyen her kişi veya kuruluş, yurtdışına götürülecek eşyanın niteliği, varsa markası ve numaraları, ağırlığı, adeti ve değerini gösteren bir çeki listesini eklediği dilekçesi ile birlikte, karne dağıtımı konusunda yetkili Odalardan birisine müracaat ederek, ATA karnesi ile taşınacak eşya için gereken uygun bir teminatı Odaya vermesi halinde, kendisine ATA karnesi verilebilecektir.

 

 

 

ATA Sözleşmesine Üye Ülkeler

 

1.

Almanya

 

17.

Finlandiya

 

32.

Japonya

 

47.

Portekiz

 

2.

Amerika Birleşik Devletleri

 

18.

Fildişi Sahili

 

33.

Kanada

 

48.

Romanya

 

3.

Andora

 

19.

Güney Afrika Cumhuriyeti

 

34.

Kıbrıs

 

49.

Rusya Federasyonu

 

4.

Avustralya

 

20.

Hırvatistan

 

35.

Kore

 

50.

Senegal

 

5.

Avusturya

 

21.

Hindistan

 

36.

Letonya

 

51.

Sırbistan

 

6.

Belçika/Lüksemburg

 

22.

Hollanda

 

37.

Litvanya

 

52.

Singapur

 

7.

Beyaz Rusya

 

23.

Hong Kong

 

38.

Lübnan

 

53.

Slovak Cumhuriyeti

 

8.

Bulgaristan

 

24.

İngiltere

 

39.

Macaristan

 

54.

Slovenya

 

9.

Cebelitarık

 

25.

İspanya

 

40.

Makedonya

 

55.

Sri Lanka

 

10.

Cezayir

 

26.

İsrail

 

41.

Malezya

 

56.

Tayland

 

11.

Çek Cumhuriyeti

 

27.

İsveç

 

42.

Malta

 

57.

Tayvan

 

12.

Çin

 

28.

İsviçre

 

43.

Mauritius

 

58.

Tunus

 

13.

Danimarka

 

29.

İrlanda

 

44.

Moğolistan

 

59.

Türkiye

 

14.

Estonya

 

30.

İtalya

 

45.

Norveç

 

60.

Yeni Zelanda

 

15.

Fas

 

31.

İzlanda

 

46.

Polonya

 

61.

Yunanistan

 

16.

Fransa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5. UBAK/CEMT/ECMT ANLAŞMASI (Ulaştırma Bakanları Avrupa Konferansı/Conférence Européenne des Ministres des Transports /European Conference of Ministers of Transport )

 

 

 

UBAK, Fransızca kısaltması CEMT, İngilizce kısaltması da ECMT olan Avrupa Ülkeleri Ulaştırma Bakanları Konferansı adı altında örgütlenen Avrupa kıtasındaki ulaşımı düzenleme kuruluşudur.

 

 

 

UBAK Konferansı 16 Ülkenin (Almanya, Avusturya, Belçika, Danimarka, İspanya, Fransa, İngiltere, Yunanistan, İtalya, Lüksemburg, Norveç, Hollanda, Portekiz, İsviçre ve Türkiye) katılımı ile 13–17 Ekim 1953 tarihlerinde oluşturulmuş ve 17 Ekim 1953 tarihinde 16 maddelik anlaşmanın imzalanması ile resmileştirilmiştir.

 

 

 

Avrupa sınırları içerisinde artan mal trafiğini karşılayabilmek amacıyla tüm taşımacılık modlarında işbirliklerini hedefleyen konferans üyeleri 1973 yılında çok taraflı UBAK belgesi kullanımı kararı almış ve bu karar doğrultusunda; 1974 yılında toplam 385 adet UBAK belgesi deneme amaçlı kullanıma sunulmuştur. UBAK Belgeleri taşımacılıkta kullanılan araçların cins ve sınıflarını belirlemek amacı ile kullanılır. UBAK Konferansına bu tarihten sonra dâhil olan ülkeler şunlardır:

 

 

Kurucu Üye Ülkeler 1953

:

 

 

 

 

Fas (GÖZLEMCİ Olarak UBAK’a 1990 yılında katılmıştır)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6. ADR KONVANSİYONU

 

ADR Konvansiyonu, tehlikeli maddelerin uluslararası karayolu nakliyesi hakkında Avrupa sözleşmesidir. Bu uluslararası anlaşma uyarınca toplam ağırlığı 3,5 tondan fazla olan araçlarla tehlikeli madde taşımacılığı yapacak olan araç sürücülerinin özel eğitimden geçerek alabilecekleri “ADR SERTİFİKASI” adı ile anılan özel bir belgeye sahip olmaları gerekir.

 

 

 

 

 

 

ADR Konvansiyonu;

 

 

a) Yanıcı ve patlayıcı özellikleri bulunan tehlikeli maddelerin yükleme taşınma ve boşaltılmasına ilişkin kuralları,

 

b) Sürücülerin katılmak zorunda oldukları minimum eğitim sürelerini ve eğitim müfredatını,

 

c) ADR ehliyet alma koşullarını,

 

d) ADR taşımaya uygun kamyon ve çekici gibi araçlarla yük taşımaya mahsus römork, yarı römork, konteyner ve benzeri yük kaplarının sahip olması gereken özellikleri,

 

e) ADR taşımasında kullanılan araçların görülebilir şekilde taşımak zorunda oldukları uyarı levha ve işaretleri,

 

f) ADR taşıması ile ilgili düzenlemesi ve taşıma sırasında bulundurulması zorunlu belgeleri,

 

g) Araç sahibi, sürücü ve yükleticinin ADR kapsamındaki sorumluluklarını,

 

h) Kaza ve acil durumlarda alınacak önlem ve prosedürleri,

 

ı) Araç üzerinde bulundurulması zorunlu ilave teçhizat ile sürücünün kullanmak ve bulundurmak zorunda olduğu teçhizatı,

 

i) Yüklerin konteyner ve kaplarının teknik özelliklerini, kapsamaktadır.

 

 

 

 

7. ULUSLARARASI ULAŞIM ANLAŞMALARI-BİRLEŞMİŞ MİLLETLER AVRUPA EKONOMİK KOMİSYONU (BM/AEK)

BM/AEK, üye devletler arasında daha fazla ekonomik işbirliği yaratmak amacıyla 1947 yılında kurulmuştur. BM/AEK, Ekonomik ve Sosyal Konseyi'ne bağlı olarak görev yapmaktadır.

 

 

Komiteler

 

BM/AEK, önceliklerine ve hedeflerine bağlı olarak aşağıdaki Komiteleri tesis etmiştir:

 

1.         Çevre Politikaları Komitesi,

 

2.         Kara Ulaştırma Komitesi,

 

3.         Ticaret, Sanayi ve İşletmelerin Kalkınması Komitesi,

 

4.         Kereste Komitesi,

 

5.         İnsan Yerleşimleri Komitesi,

 

6.         Sürdürülebilir Enerji Komitesi,

 

7.         Avrupa İstatistikçiler Konferansı.

 

 

 

BM/AEK, genel olarak aşağıdaki faaliyetleri yerine getirmektedir:

 

Faaliyetler

 

-            Politika analizleri,

 

-            Sözleşmeler (Konvansiyonlar),

 

-            Düzenlemeler ve Standartlar,

 

-            Teknik Destek.

 

BM/AEK'nın yukarıdaki faaliyetlerine 70"ten f azla uluslararası meslek örgüt ve sair hükümet dışı kuruluş iştirak etmektedir.

 

 

 

BM/AEK Kara Ulaştırma Komitesi

 

BM/AEK'nın bu organı, taşımacılık konularında hükümetlerarası bir platform oluşturmaktadır. Bu bağlamda Komite, taşımacılık ile ilgili olarak bir hükümetlerarası işbirliği çerçevesi oluşmasına hizmet etmekte ve taşımacılık konularında bir yandan güvenlik ve çevreye etki konularında diğer yandan uluslararası taşımacılığın kolaylaştırılması ve geliştirilmesi için hükümet çalışmalarının artmasını sağlamaktadır.

 

 

 

Tüm bu çalışmalar, Komite'ye bağlı olarak çalışan ve karayolu taşımacılığı, karayolu güvenliği, karayolu aracı yönetmelikleri, kombine taşımacılık, taşımacılığı etkileyen gümrük meseleleri ve tehlikeli yük taşımacılığı gibi konularda uzmanlaşmış olan yardımcı organlar tarafından gerçekleştirilmektedir. Hükümetler tarafından yürütülmüş olan tüm bu çalışmalar sayesinde çok sayıda uluslararası anlaşma ve sözleşme hayata geçirilmiştir. Pek çoğu sürekli olarak güncellenmekte olan bu anlaşmalar ve sözleşmeler, taraf olan tüm Devletleri hukuki olarak bağlamakta ve ulusal yasalarının üzerinde yere sahip bulunmaktadır.

 

 

 

 

 

 

BM/AEK Kara Ulaştırma Komisyonu'nun Amaç ve Görevleri

 

(a)           Üye Hükümetler arasında işbirliği ve istişare platformu teşkil etmek ve bilgi ve deneyimlerin teati edilmesini sağlamak;

BM/AEK bölgesinde etkin, tutarlı, dengeli ve esnek bir ulaştırma sisteminin başarılması için üye Hükümetlerin çalışmalarını koordine etmek;

(c)            BM/AEK bölgesinde kara taşımacılığı ile ilgili belli başlı alanlarda teknik ve operasyonel düzenlemeler ve standartlar geliştirilmesini sağlamak ve bu amaçla tavsiyelerde bulunmak;

(d)           Sınır geçişi ile ilgili idari süreçlerin ve dokümantasyonun basitleştirilerek uyumlaştırılması için çalışmak;

(e)            BM/AEK bölgesinde her moda uygun tutarlı bir uluslararası ulaştırma şebekesi tesis edilmesini sağlamak;

 

(f)             Taşımacılığın çevre dostu ve sürdürülebilir olmasına çalışmak;

(g)           Yukarıdaki maksatlarla uluslararası hukuki bağlayıcılığa sahip Anlaşmalar ve Sözleşmeler hazırlamak, bunları yürütmek ve gereken durumlarda revize etmek;

(h) BM/AEK ülkelerinin taleplerine istinaden çalıştaylar, eğitimler ve benzeri etkinlikler düzenlemek ve bu sayede sözkonusu ülkelere yardımcı olmak ve tavsiyelerde bulunmak;

(i) Kara taşımacılığı, deniz taşımacılığı ve hava taşımacılığının birbiriyle kesiştiği alanlarda yaşanan sorunları incelemek;

(j) Faaliyetleri sırasında BM/AEK yardımcı kuruluşları, Avrupa Topluluğu, hükümetlerarası kuruluşlar (özellikle ECMT), bölgesel ekonomik işbirliği örgütleri, finansal kuruluşlar (IBRD, EIB, EBRD) ve Avrupa'da taşımacılık konusunda faal diğer hükümetler dışı kuruluşlar ile yakın işbirliği içerisinde bulunmak; bu sayede yapılan çalışmaların birbirini tekrar etmesinin önüne geçmek;

 

 

 

 

 

 

BM/AEK Anlaşmaları

 

Karayolu taşımacılığı ile ilgili en önemli BM/AEK anlaşmaları ve sözleşmeleri şunlardır:

 

 

1.Karayolu Ulaştırma Altyapısı

 

 

Uluslararası Ana Trafik Arterleri Avrupa Anlaşması (AGR), 1975

Önemli Uluslararası Kombine Taşımacılık Hatları ve Bunlara Bağlı Tesisler Hakkında Avrupa Anlaşması (AGTC), 1991

(AGR), BM/AEK bölgesinde tüm üye hükümetlerin uyumlu bir uluslararası karayolu şebekesi inşa etmesi ve geliştirmesi için gereken hukuki çerçeveyi sunmaktadır. Bugüne kadar bu Anlaşmaya 33 devlet taraf olmuştur.

 

(AGTC), uluslararası kombine taşımacılık altyapısının ve hizmetlerinin geliştirilmesi ve etkinliğinin arttırılması için gerekli hukuki çerçevesi sunmaktadır. Bugüne kadar bu Anlaşma'ya 23 devlet taraf olmuştur.

 

 

 

 

 

 

2. Karayolu Trafik Güvenliği

 

 

Karayolu Trafiği Hakkında Sözleşme, 1949

 

Karayolu İşaretleri ve Sinyalleri Hakkında Protokol, 1949

 

Karayolu Trafiği Hakkında Sözleşme, 1968

 

Karayolu İşaretleri ve Sinyalleri Hakkında Sözleşme, 1968

 

Karayolu Trafiği Hakkındaki 1968 Sözleşmesine Ek Avrupa Anlaşması, 1971

 

Karayolu İşaretleri ve Sinyalleri Hakkındaki 1968 Sözleşmesine Ek Avrupa Anlaşması, 1971

 

Karayolu İşaretleri ve Sinyalleri Hakkındaki 1968 Sözleşmesine Ek Avrupa Anlaşmalarına İlaveten Karayolu İşaretlemeleri Hakkında Protokol, 1973

 

Sürücü Ehliyetlerinin Verilmesi ve Geçerliliğine Dair Asgari Şartlar Hakkında Anlaşma (APC), 1975

 

 

Yukarıdaki hükümetlerarası anlaşmalar, uluslararası karayolu trafiğinde etkinlik ve güvenliğin arttırılması için uluslararası kabul görmüş kurallar, standart motorlu araç güvenlik kıstasları, ortak karayolu işaret ve sinyallerini oluşturmak için gerekli hukuki çerçeveyi sunmaktadır.

 

 

 

 

 

 

3. Karayolu Taşıtları

 

             Tekerlekli Taşıtlar ve Tekerlekli Taşıtlara Takılabilir Yahut Özerinde Kullanılabilir Ekipman ve Parçalar İçin Tek Tip Teknik Belgenin Kabulüne ve Bu Belgelere İstinaden Verilmiş Onayların Karşılıklı Kabulüne Dair Anlaşma, 1958

             Tekerlekli Taşıtların Periyodik Teknik Kontrolü İçin Standart Koşulların Kabulü ve Bu Kontrollerin Karşılıklı Tanınmasına Dair Anlaşma, 1997

             Tekerlekli Taşıtlar ve Tekerlekli Taşıtlara Takılabilir Yahut Özerinde Kullanılabilir Ekipman ve Parçalar İçin Küresel Teknik Kurallar Belirlenmesine Dair Anlaşma, 1998

 

 

 

 

 

 

4. Sınır Geçişlerinin Kolaylaştırılması

 

 

•      Özel Karayolu Taşıtlarının Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi, 1954

 

•Ticari Karayolu Taşıtlarının Geçici İthaline Dair Gümrük Sözleşmesi, 1956

•TIR Karnesi Kapsamında Eşyaların Uluslararası Taşınmasına Dair Gümrük Sözleşmesi (TIR Sözleşmesi), 1975

 

•      Eşyaların Sınır Kontrollerinin Uyumlaştırılmasına Dair Uluslararası Sözleşme, 1982

           Uluslararası Taşımacılıkta Kullanılan Havuz Konteynerlerinin Gümrüklerde İşlenmesine Dair Gümrük Sözleşmesi (Konteyner Havuzu Sözleşmesi), 1994

           Bu uluslararası BM/AEK Sözleşmeleri, sınır geçişlerinde sözkonusu olan gereksiz uygulamaların kaldırılması, vazgeçilmez işlemlerin uyumlaştırılması ve böylece uluslararası taşımacılığın kolaylaştırılması amacını taşımaktadır.

 

 

 

 

 

 

5. Tehlikeli Eşya Taşımacılığı

 

 

•Tehlikeli Eşyaların Karayolu ile Taşınmasına Dair Avrupa Anlaşması (ADR), 1957 •ADR Anlaşmasının 1(a), 14(1)ve 14(3) no'lu Maddelerini Değiştiren Protokol, 1998

 

 

 

 

 

 

6. Bozulabilir Gıdaların Taşınması

 

•      Bozulabilir Gıdaların Uluslararası Taşınması ve Bu Taşımalarda Kullanılacak Özel Ekipman Hakkında
Anlaşma (ATP), 1970

 

 

 

 

 

 

7. Taşıma Operasyonları

 

           Uluslararası Karayolu Taşımacılığı Yapan Taşıtlarda Çalışan Personelin Çalışmalarına Dair Avrupa Anlaşması (AETR), 1970

 

           Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR), 1956

 

           Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (CMR) Protokolü, 1978

 

 

 

 

 

 

8.  AVRUPA ULAŞTIRMA BAKANLARI KONSEYİ (UBAK)

 

 

Kuruluşu

 

 

Avrupa Ekonomik İşbirliği Teşkilatı (AEİT) çalışmalarının sonucu olarak ve Fransız Ulaştırma Bakanının girişimleriyle 17 Ekim 1953 tarihinde Brüksel'de bir araya gelen Avrupa ulaştırma bakanları konferansı, imza edilen bir Protokol ile Avrupa Ulaştırma Bakanları Konseyini (UBAK) resmen kurmuştur. AEİT, bu süreci hem başlatmış hem de UBAK'in tüzüğü ve çalışma usulleri ile ilgili olarak da temel prensipleri resmen teklif etmiştir. Mart 2000 itibariyle UBAK'a 40 tam üye ülke, 6 ortak üye ülke ve 2 gözlemci ülke iştirak etmiştir.

 

 

 

 

UBAK'ın temel rolü

 

 

Büyük Avrupa üzerinde ekonomik ve teknik açıdan etkin, en yüksek emniyet ve çevre standartlarına uygun ve sosyal konulara dikkat eden entegre bir ulaştırma sisteminin oluşturulmasına yardımcı olmak,

 

 

 

Avrupa Birliği ve kıtanın geri kalanı arasında politik seviyede bir köprü teşkil etmek.

 

 

 

Üye ülkeler bakımından geleceğe dönük taşımacılık politikaları hakkında analiz ve müzakereler yapmak için bir forum görevi görmek.

 

 

 

 

 

 

UBAK'ın Yapısı ve Organizasyonu

 

 

Ulaştırma Bakanları Konseyi temel karar alma organıdır. Konsey yılda iki defa toplanır. Konsey kararları, üst düzey ulaştırma bakanlığı bürokratlarından oluşan Temsilciler Komitesi tarafından hazırlanır. Komite yılda 3-4 defa toplanır. Konsey Başkanı bir seneliğine tayin olunur ve kendisine iki Başkan Yardımcısından ibaret olan Divan yardım eder. Bu yapının aynen tezahürü ile Temsilciler Komitesi Divanı da bulunur. Genel Sekreter ve Genel Sekreter Yardımcısı Başkan'a yardımcı olur, teşkilatın düzgün çalışmasını sağlar ve Sekretaryası ile birlikte tayin olunmuş olan görevlerin gereğini yapar. Sekretarya iki ayrı bölümden oluşur: Ulaştırma Politikası Bölümü ve Ekonomik Araştırmalar, İstatistik ve Dokümantasyon Bölümü. Gerekli teknik destek çoğunlukla çalışma gruplarından ve diğer tali organlardan temin edilir.

 

 

 

 

 

 

 

 

Çalışma Grupları

 

 

       Yeni Üye Devletlerin Entegrasyonu

       Taşımacılık ve Çevre

 

       Trafik Trendleri ve Altyapı Yatırımları

 

       Hareket Engelli İnsanlar için Ulaştırma

 

       Ekonomik Araştırmalar

 

       Karayolu Ulaştırması

 

               Çok Taraflı Kota

 

               Karayolu Güvenliği

 

       Demiryolları

 

               Kombine Taşımacılık

 

       Sürdürülebilir Kentsel Seyahat

 

       Taşımacılıkta Suçla Mücadele

 

       Taşımacılığın Finansal ve Mali Yönleri

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karar Alma Mekanizması

 

Çalışma Gruplarında ve Temsilciler Komitesi'nde yapılan hazırlık ve müzakereler neticesinde her türlü rapor Bakanlar Konseyi'ne sunulur. Konsey bu raporlar ile ilgili olarak aşağıdaki usullerden biriyle karar alır:

 

•      Tavsiyeler veya Sonuçlar

 

•      Deklarasyonlar

•      Anlaşmalar

 

 

Kararlar, en çok tatbik edilen usuldür. Bu tür kararlar ülkelerin bir bölümü tarafından kabul edilirken bir kısmı tarafından çekincelere konu olabilmektedir (oybirliği aranmaksızın karar alma imkanı mevcuttur). Bir Kararı kabul eden Bakanlar, o Karar'ın kendi ülkelerinde uygulanmasını taahhüt etmiş olurlar. Tüm ülkeler diğer ülkelerin iyi niyetli olduğunu kabul etseler de Teşkilat belirli periodlarla söz konusu kararların ilgili ülkelerde uygulanıp uygulanmadığını kontrol eder.

 

 

 

UBAK içerisinde uluslararası anlaşmalar nadiren söz konusu olur. Uluslararası anlaşma usulünün Avrupa taşımacılık politikası için son derece önemli olduğu izahtan varestedir. Örneğin belli kategoride otobüs taşımacılığını liberalize eden ASOR Anlaşması Sadece imzalamış olan ülkeler için bağlayıcı ve geçerlidir, bu konuda iyi bir örnektir. Aynı şekilde, kara taşımacılığının savaş sonrasında gelişmesini kolaylaştırmak için EURORMA şirketi ihdas edilerek demiryolu altyapısının yeniden inşaatı kolaylaştırılmıştır.

 

 

 

 

 

 

Ulaştırma Araştırmaları ve İstatistikleri

 

UBAK Ekonomik Araştırmalar ve Dokümantasyon Bölümü, üye ülkeler ile ilgili olarak kapsamlı ve detaylı ulaştırma istatistikleri temin etmektedir.

UBAK'nın araştırma faaliyetlerine düzenli olarak ulaştırma ekonomisi hakkında organize edilen Yuvarlak Masa Toplantıları, Seminerler ve Sempozyumlar ile destek olunmaktadır. Tüm bu çalışmaların sonucunda ise Bakanlara sunulmak üzere politika kararları ile ilgili bir zemin oluşturulmaktadır.

 

 

 

UBAK tarafından yayınlanan istatistiklerden bazıları aşağıdaki gibidir:

 

            Taşımacılıkta İstatistiksel Trendler

 

            Ulaştırma Sektöründe Trendler

 

            Karayolu Kazaları Hakkında İstatistik Raporu

 

            Ulaştırmada Altyapı Yatırımları

 

 

Bunlara ilave olarak UBAK web sitesinde üç ayda bir çıkan Kısa Vadeli Trendler Araştırması ve Ulaştırma Sektöründe Öncü Trendler yayınlanmaktadır.

 

 

 

 

 

 

Yayınlar

 

UBAK, her sene çok çeşitli konularda ortalama 20 yeni yayın çıkarmaktadır. Bunlara ilaveten altı ayda bir yayınlanan bir de "ECMT News" adlı bir bülteni mevcuttur.

 

 

 

OECD ile Kurumsal Link

 

UBAK, kendine mahsus bir karakteri haiz olup faaliyetlerinde bağımsızlığa sahiptir. Bununla beraber, OECD'ye bağlı olmak suretiyle OECD'den maddi ve idari yardım temin etmektedir. Faaliyetlerde herhangi bir tekrara mahal vermemek için iki kurum tarafından ortak bir OECD/UBAK İrtibat Komitesi tesis edilmiştir. Bu komite her yıl ortak ilgi uyandıran yeni projeleri tespit etmektedir.

 

 

 

 

 

 

Yeni Üye Devletlere Yardım

 

Yeni üye devletler için, bu devletler üye olmadan evvel kabul edilmiş olan UBAK kararlarının üyeliğe girişleriyle beraber bu ülkelerde hayata geçirilmesine yardımcı olmak üzere özel bir çalışma grubu tesis olunmuştur. Bu çalışma grubunun inisiyatifiyle, bu tür ülkelerde bir dizi seminerlerde düzenlenmekte ve bu sayede pazara giriş engelleri tespit edilmeye çalışılmakta ve o ülkedeki ulaştırma politikalarının yeniden tasarlanmasına yardım sunulmaktadır.

 

 

 

 

 

 

UBAK İçerisinde Karayolu Taşımacılığı

 

UBAK Karayolu Ulaştırması Grubu sene içerisinde 4-5 kez toplanmaktadır. Grubun faaliyetleri genellikle Avrupa'daki operatörler arasındaki rekabet koşullarının uyumlu hale getirilmesine yoğunlaşmaktadır. Böylece pazarın daha da serbestleşmesi amaçlanmaktadır.

 

 

 

2000 yılında UBAK Bakanlar Konseyi, karayolu ile uluslararası eşya taşımacılığı için tatbik edilmek üzere çok önemli bir Konsolide Karar kabul etti. Ayrıca, uluslararası karayoluyla eşya taşımacılığında uygulanan harç ve vergilerin basitleştirilmesi ve milliyete dayalı ayrımının önlenmesi de son derece önemle ele alınmaktadır.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Çok Taraflı Kota

 

UBAK çok taraftı kota belgeleri, üç yıllık bir deneme döneminin ardından 1 Ocak 1974 tarihinde hayata geçmiştir. Çok taraflı kota, Bakanlar Konseyi tarafından karayolu eşya taşımacılığı sektörünün giderek liberalizasyonu için önemli bir pratik adım olarak kabul edilmiştir. Ancak böyle birçok taraflı kota sayesinde farklı ülkelerden nakliyeciler arasında ve farklı taşıma modları arasındaki koşulların harmonizasyonu mümkün hale gelebilmiştir.

 

 

"Yeşil" kamyon için gürültü ve emisyon standartları getirilmesi ve hatta "daha yeşil ve emniyetli" kamyonlar için daha da sıkı emisyon standartları tesis edilmesi çevre dostu ve güvenilir araçların kullanılmasını teşvik etmiştir. Çok taraflı kota, sürdürülebilir taşımacılığı temin için daha yeşil ve güvenilir kamyonları teşvik etmektedir. Nitekim 2000 yılında alınan bir karar ile 2002'den başlayarak "EURO 3" tipi kamyonların kota sistemine dahil edilmesi kararlaştırılmıştır. UBAK Belgesi olarak da bilinin çok taraflı kota belgeleri, bu özellikleri nedeniyle nakliyeciler tarafından olabildiğince etkin olarak kullanılmaktadır.

 

 

2001 Yılında UBAK tarafından dağıtılmış olan baz kota miktarı 38 ülke için 5667 adet olmuştur. Kota yönetimi ile ilgili olarak UBAK tarafından bu konuda bir de Rehber hazırlanmıştır. Bu rehber, düzenli olarak güncellenmekte ve kullanımı kolay hale getirilmektedir. Zaman içerisinde "EURO 3" araçlarda olduğu gibi ortaya çıkan yeni düzenlemeler de içerisine derhal derc edilmektedir.

 

 

 

 

 

9. ULUSLARARASI KARAYOLU TAŞIMACILIK BİRLİĞİ INTERNATIONAL ROAD TRANSPORT UNION (IRU)

 

 

IRU'nun Kuruluşu

 

IRU, 23 Mart 1948 tarihinde Cenevre'de kurulmuştur. BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi, 16 Şubat 1949 tarihinde Istişari Statü vermiştir. 2 Mart 1959 tarihinde, bu defa Avrupa Konseyi, taşımacılık alanında önemi giderek artan çalışmalarından ötürü IRU'ya aynı statüyü vermiştir.

 

 

IRU, dünyada yolcu ve eşya taşımacılık sektörünü bir araya getirerek temsil eden bir ulusal karayolu taşımacılık dernekleri konfederasyonudur. 64 Ülkedeki 150'en fazla üyeye yerel ve küresel erişim imkânına sahiptir. Beş kıtaya yayılmış olan ulusal dernekler, IRU'nun dünya çapındaki şebekesine bilgi, tecrübe, görüş ve politik ağırlık kazandırmaktadır.

 

 

 

 

 

 

IRU'nun Yapısı ve Organizasyonu

 

IRU'nun temel amacı, karayolu taşımacılık taşımacılığının karayolu taşımacılık şirketlerinin ve genel ekonomik çıkarlar doğrultusunda gelişmesini teşvik etmektedir. Bu amaca uygun olarak IRU, kendi içerisinde bir örgütsel yapı tesis etmiştir.

 

 

 

 

Genel Kurul: IRU'nun en yüksek organıdır ve IRU'nun genel politikalarını tayin eder ve tüm temel konularda karar alır.

 

 

 

 

Konseyler (Yolcu Taşıması Konseyi, Eşya Taşıması Konseyi): Yolcu Taşımacılığı Konseyi, taksi ve sürücülü kiralık araç dahil yolcu taşımacılığını temsil eder. Eşya Taşımacılığı Konseyi ise kendi veya başkası namına yapılan eşya taşımacılığını temsil eder.

 

 

 

 

Başkanlık Divanı (Presidential Executive): Başkanlık Divanı örgütün en yüksek yürütme organıdır ve denetleme görevini ifa eder.

 

 

 

 

Genel Sekreterlik: IRU Genel Sekreterliği Cenevre'de bulunmaktadır. Sekreterlik, IRU organları tarafından alınmış olan kararlar doğrultusunda çalışır, idari işleri yürütür ve IRU organları ve üyeler ile ilişkileri koordine eder, diğer uluslararası kurum ve kuruluşlarla ilişkileri yönetir.

 

 

 

 

İrtibat Komiteleri: Avrupa Birliği ve Bağımsız Devletler Topluluğu ile ilişkileri yönetmek için IRU, Brüksel'de ve Moskova'da birer İrtibat Komitesi tesis etmiştir.

 

 

 

 

Komisyonlar ve Çalışma Grupları: IRU'nun çalışmalarına katkıda bulunmak üzere çok sayıda Komisyon ve Çalışma Grubu faaliyet göstermektedir.

 

-                       Ekonomik İşler,

 

-           Hukuk İşleri,

 

-           Sosyal İşler, -Teknik Meseleler,

 

-                       Kombine Taşımacılık,

 

-           Gümrük Meseleleri,

 

-           Tehlikeli Yükler,

 

-           Mesleki Eğitim,

 

-                       Karayolu Güvenliği,

 

-           Karayolu Taşımacılık Şirketleri İçin Hizmetler,

 

-           Uluslararası Tur Otobüsleri Sınıfları,

 

-                       Düzenli Yolcu Taşımacılık Hizmetleri,

 

-                       Otobüs Turizmi.

 

 

Diğer taraftan IRU, mesleki eğitim, sınav ve diploma konularında standartlar belirlemek uygulamak ve bu standartların uluslararası kabul görmesini sağlamak suretiyle karayolu taşımacılık hizmetlerinin kalitesini arttırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla IRU, IRU Academy'i kurmuştur. IRU Academy, çok sayıdaki ülkede eğitim merkezlerini akredite edip denetlemekte ve bu eğitim kurumlarında standart ve yüksek kaliteli mesleki eğitim verilmesini sağlamaktadır.

 

 

 

 

 

 

Karayolu Taşımacılığında Hukuki Perspektifler ve IRU Başarıları

 

 

 

Uluslararası Hukuki Yardım Şebekesi

 

1.     IRU, kendisine üye derneklerin yardımıyla dünya çapında bir hukuki yardım şebekesi geliştirmiş
bulunmaktadır. Bu sayede herhangi bir sorunla karşı karşıya bulunan karayolu taşımacıları kısa zamanda
ve etkin bir yardı imkânına sahip olmaktadır.

 

 

 

 

 

 

Yolcu Taşımacılığı

 

2.         IRU ve üyeleri birlikte bir Tur Otobüsleri için Uluslararası Sınıflandırma Sistemi geliştirmiştir. Bu sistem daha sonra Belçika ve Romanya gibi ülkeler tarafından aynen, Fransa gibi ülkeler tarafından da örnek alınarak benimsenmiştir.

3.         Tur Operatörleri ve Seyahat Acentaları için UFTAA (Seyahat Acentası Dernekleri Evrensel Federasyonu) ile birlikte standart kontratlar geliştirmiştir.

4.         Yolcu taşımacılığında Üye Dernekler tarafından teşvik edilip uygulanmak üzere bir Küresel Kalite Şartı hazırlamıştır.

 

 

 

 

 

 

Eşya Taşımacılığı

 

5.         Uluslararası Ticaret Odası (ICC) ile birlikte nakliyecilerin kullanması için standart bir CMR Uluslararası Konsinye Notu örneği hazırlamıştır.

6.         Nakliyeciler tarafından herhangi bir taşıma operasyonu sırasında dikkat edilmek üzere bir CMR Check-List hazırlamıştır.

7.         CMR Sözleşmesine dahil olmayan veya net olmayan tüm hususları ihtiva eden bir Taşımacılığın Genel Kuralları metni geliştirmiştir.

8.         Nakliyecilerin düzenli iş ilişkisi yürüttüğü paydaşları ile teknolojiyi kullanarak daha iyi çalışabilmesi için örnek bir elektronik veri mübadelesi Model Anlaşması hazırlamıştır.

 

9.         Halihazırda karayolu taşımacılığı için model bir uluslararası konvansiyon taslağı hazırlamaktadır.

Tüm bu çalışmalar örnek olmak üzere belirtilmiş olup, IRU'nun çalışmaları ve bunların sektörel sonuçları hakkında fikir vermeyi amaçlamaktadır.

 

 

 

 

 

 

IRU ve TIR Sistemi

 

Diğer taraftan IRU, BM/AEK ile yapmış olduğu bir anlaşmaya binaen başından beri dünyada TIR Sisteminin yürütücülüğünü yapmaktadır.

 

Bu sebeple IRU, TIR Sözleşmesine taraf olan tüm ülkelerin gümrük makamları ile doğrudan ve yakın ilişki içerisinde çalışmakta ve BM/AEK'nin bu konudaki organlarının çalışmalarına iştirak etmektedir.

 

 

 

Dünyada karayolu ile yapılan eşya taşımacılığında taşımacılara transit kolaylığı verilmesi amacıyla tesis edilmiş olan TIR Sistemi, bu konuda dünyanın en eski ve en yaygın transit rejimi olup karayolu ile eşya taşımacılığının gelişmesi ve yönetimi büyük ölçüde onun sayesinde mümkün olabilmiştir.

 

 

 

 

Bu sebeplerle IRU, başta BM ve DTÖ olmak üzere tüm çok önemli uluslararası kuruluşlar ile yakın bir çalışma ilişkisi içerisinde bulunmaktadır.

 

 

 

 

 

 

Türkiye'nin IRU'da Temsili

 

 

Türkiye'yi IRU'da aşağıdaki kuruluşlar temsil etmektedir:

 

             Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TIR Sistemi Ulusal Kefil Kuruluşu)

 

             Uluslararası Nakliyeciler Derneği (Sektör Temsilcisi)

 

             Tüm Otobüs İşletmecileri Derneği (Sektör Temsilcisi)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10. FIATA TAŞIMA İŞLERİ KOMİSYONCULARI DERNEKLERİ ULUSLARARASI FEDERASYONU

 

 

Tarihçe

 

 

FIATA, 31 Mayıs 1926 tarihinde Viyana'da kurulmuştur. Fransızca "Federation Internationale des Associations de Transitaires et Assimiles", İngilizce "International Federation of Freight Forwarders Associations" olarak bilinmektedir ve Türkçe'de Taşıma İşleri Komisyoncuları Demekleri Uluslararası Federasyonu anlamına gelmektedir.

 

 

 

FIATA, hükümet dışı teşkilat statüsüne sahip olup 150 ülkede yaklaşık 40,000 yük komisyoncusu ve lojistik firmasını temsil etmektedir. FIATA, BM Ekonomik ve Sosyal Konsey'de istişari statüye sahiptir.

 

 

 

 

 

 

Amaçlar

 

 

FlATA'nın temel amaçlan aşağıdaki gibidir

 

•      Dünyadaki taşıma işleri komisyonculuğu endüstrisini birleştirmek,

           Ulaştırma ile ilgili uluslararası kuruluşların toplantılarına sektörü temsilen iştirak etmek ve sektörel çıkarları korumak ve tanıtmak,

           Yayınlar, duyurular ve broşürler v.b. yoluyla taşıma işleri komisyoncularının hizmetlerini kamuoyuna, ticaret ve sanayi dünyasında duyurmak,

           Tek tip dokümanlar ve standart ticaret koşulları yaratarak taşıma işleri komisyoncuları tarafından verilen hizmetlerin kalitesini iyileştirmek,

 

•Taşıma işleri komisyoncularının mesleki eğirim ihtiyaçlarına ve mesuliyet sigortası ile ilgili konularda yardımcı olmak, elektronik veri değişimi (EDI) ve barkod gibi teknolojilerin kullanılmasını sağlamak,

 

 

 

 

Organizasyon

 

 

Her yıl bir Dünya Kongresi düzenleyen FIATA, aşağıdaki organlardan oluşur. Enstitüler İki yılda bir toplanır ve teknik işleri yürütür.

 

 

 

            Hava Kargo Enstitüsü (AFI)

 

            Gümrük İşleri Enstitüsü (CAI)

 

            Çok Modlu Taşımacılık Enstitüsü (MTI)

 

            Danışma Kuralları

 

            Tehlikeli Eşya

 

            Bilgi Teknolojileri

 

            Hukuki Meseleler

 

            Halkla İlişkiler

 

            Mesleki Eğitim

 

Çalışma Grupları: Deniz Taşımacılığı, Demiryolu Taşımacılığı, Karayolu Taşımacılığı Çalışma Grupları IMTI ve FIATA Meseleleri Çalışma Grubu {AFI].

 

 

 

 

 

 

Bölgesel Toplantılar

 

 

FIATA Ulusal Dernek üyeleri dünyada 4 gruba ayrılmıştır:

 

                       Afrika/Ortadoğu

 

                       Güney ve Kuzey Amerika

 

           Asya/Pasifik

 

           Avrupa

 

 

Her Bölge, bir defa Zürih'te yapılan merkez oturumunda ve bir defa da FIATA Dünya Kongresi'nde olmak üzere senede iki defa toplanır. Bunun temel amacı, bölgesel öncelik ve çıkarları ön plana çıkarabilmektir. Bölgeler bu konulardaki ihtiyaç ve taleplerini gerektiğinde Enstitü ve Danışma Kurullarının dikkatine sunabilirler.

 

 

 

Belgeler

Dünyada taşıma işleri komisyoncularının kullanması için FIATA tek tip bazı belgeler geliştirmiştir (FIATA Belgeleri):

 

                      FIATA FCR (Forwarders Certifîcate of Receipt)

 

           FIATA FCT (Forwarders Certificate of Transport)

 

                      FWR (FIATA Warehouse Receipt)

 

           FBL (negotiable FIATA Multimodal Transport Bil of Lading)

 

           FWB (non-negotiable FIATA Multimodal Transport Waybill)

 

           FIATA SDT (Shippers Oeclaration for the Transport of Dangerous Goods)

 

           FIATA SIC (Shippers Intermodal Weight Certificate)

 

                      FFI (FIATA Forwarding Instructions)

 

 

 

 

 

 

FIATA Mesleki Eğitim Vakfı

 

2001 Yılında FIATA Başkanlığı, 75. Yıldönümünü de dikkate olarak FIATA MESLEKİ EĞİTİM VAKFI'nı kurma kararı aldı. Bu kurum, sektörün mesleki eğitim ihtiyaçlarının karşılanmasında özellikle daha az ayrıcalıklı ülkelere yardımcı olmak üzere tesis edildi. Vakıf İdari Komitesi, bu kuruluş için fon kaynakları yaratarak, mevcut fonların kullanımı değerlendirmekte ve üye Derneklere eğitim projelerini uygulamaları için yardımcı olmaktadır.

 

 

 

 

Türkiye'nin FIATA'da Temsili

 

 

Türkiye'yi FlATA'da aşağıdaki kuruluşlar temsil etmektedir.

 

•     Uluslararası Nakliyeciler Demeği (Sektör Temsilcisi)

•     Uluslararası Taşıma İşleri Komisyoncuları ve Acenteleri Derneği

 


SRC BELGESİ BAŞVURU EVRAKLARI

 


ODY BELGESİ BAŞVURU EVRAKLARI 


 

ÜDY BELGESİ BAŞVURU EVRAKLARI